Ito ang panahon ng kaniyang muling pagsilang. Marahil isa siyang iginagalang na pitho na ibinilanggo sa matibay na abram, pinabaunan ng dalangin at bulong ng kaniyang lipi, bago inilagak sa singit ng yungib. (Ibinabalik ang kaniyang binurong loob ngayon upang ipaloob sa kristal na kahon.) At ang kaniyang kalansay na dumanas ng ritwal ng paglilinis noon ay marahang hinugot na gaya ng sanggol sa puwerta ng sagradong karimlan. Nasilaw ang buo niyang katauhan sa lente, sinag, at kislap ng kung anong aparato. Nang ilapag siya sa hapag-tistisan, bahagyang bumuka ang kaniyang bibig na waring sumisigaw; sumungaw na luha sa kaniyang hungkag na mata ang bulawang kulisap; lumundag ang dagitab sa kaniyang maputing noo; saka biglang umihip ang simoy na waring nagbabadya ng siyam-siyam.
(14 Mayo 2005)
Filed under: Tulang Filipino,Tulang Tuluyan Minarkahan: | agham,aghamistika,Buhay,bungo,kalansay,Kamatayan,pagkabuhay,tistisan
ang ganda ng litrato..
medyo malalim ang ibig sabihin ng mga salita
amazing…….ganda ng pix…..it reminds me of sumthing,,,
Salamat. At sinusubaybayan ko rin ang blog mo.